Θα μπορούσε να είναι ένα παιδικό παιχνίδι, κάτι σαν το κυνηγητό: «Με βλέπεις; Τώρα δεν με βλέπεις πια»! Αυτό ήταν το παρατσούκλι του πίσω στην πατρίδα του: «See? See me no more!».
Κάτι τέτοιο έπαθαν οι αμυντικοί της ΛΑΣΚ Λίντσερ που δεν είχαν την παραμικρή λεπτομέρεια από το scouting report τους. Την μία στιγμή βρίσκονταν δίπλα του. Και μετά από λίγο, έψαχναν να τον βρουν.
Ο Φίλιπ Βίζινγκερ μπήκε άθελα του ισόβια στο DVD με τα καλύτερα στιγμιότυπα του «φίλου» του. Όταν πέταξε την μπάλα μπροστά ήταν 10 μέτρα πίσω του. Όταν την ξαναπήρε για να τον ντριμπλάρει από την εσωτερική και να δώσει ασίστ σε κενή εστία ήταν 10 μέτρα μπροστά: «Είναι ο πιο γρήγορος παίκτης που έχω δει ποτέ σε γήπεδο. Είναι απίστευτη η έκρηξη και η τελική ταχύτητα που πιάνει. Δεν ξέρω, στην φάση αυτή πρέπει να έπιασε 37 χιλιόμετρα την ώρα», προσπάθησε να δικαιολογηθεί ο παθών μετά το τέλος του εφιαλτικού ματς.
Ο Γίρα Κόλινς Σορ είχε έρθει από το πουθενά. Κυριολεκτικά από το πουθενά, όμως. Όταν ο ατζέντης Γιάκουμπ Σκίμπικ έλαβε ένα μήνυμα πως πρέπει επειγόντως να ταξιδέψει στην Νιγηρία για να δει από κοντά έναν παίκτη, δεν πίστευε ότι θα του τύχαινε ο πρώτος αριθμός του λαχείου.
Στο βιογραφικό του υπήρχαν δύο συμμετοχές με την Εθνική U-20 της Νιγηρίας, αλλά κανένα επίσημο επαγγελματικό παιχνίδι. Ανήκε στην ποδοσφαιρική σχολή 36 Lions, όπου προσπαθούσε να μάθει λίγο ποδόσφαιρο, λίγη τακτική, τα βασικά του αθλήματος. Όλα τα υπόλοιπα ήταν θεόσταλτα.
Προσγειώθηκε στην Οστράβα τον Ιανουάριο του 2021 μόνο με μία βαλίτσα και με μία υπόσχεση για μισθό μερικών χιλιάδων ευρώ, δίχως να ξέρει κανέναν και δίχως να τον ξέρει κανείς. Η πανδημία του Covid-19 είχε αφήσει τα ίχνη της παντού, το ποδόσφαιρο είχε μπει σε δεύτερη μοίρα, έμοιαζε με έναν ακόμα Αφρικανό που κυνηγούσε το όνειρο του.
Μετά από μερικά αναγνωριστικά παιχνίδια με την Μπάνικ και μία καλοκαιρινή προετοιμασία που τον βοήθησε να προσαρμοστεί, ο Νιγηριανός εξτρέμ άρχισε να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: να τρέχει.
Ερχόταν κυρίως ως τζόκερ από τον πάγκο, για να βρει απέναντι του κουρασμένες άμυνες. Στο πρώτο μισό της περσινής σεζόν είχε 16 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, αλλά μόλις 597 λεπτά. Παρόλα αυτά είχε 3 γκολ και 5 ασίστ, προκαλώντας ένα χάος στο γήπεδο: «Ξέρω ότι είμαι γρήγορος, ξέρω μπορώ να περάσω τους πάντες στο γήπεδο. Ξέρω ότι μπορώ να έχω την ταχύτητα του Μπαπέ και του Ανταμά Τραορέ, αλλά θέλω να γίνω τόσο καλοί όσο αυτοί. Ξέρω ότι δεν μου λείπει τίποτα και μπορώ μια μέρα να γίνω όπως και αυτοί», δήλωνε με περίσσιο θράσος ακριβώς πριν από ένα χρόνο όταν είχε ένα γκολ και μία ασίστ σε ένα παιχνίδι απέναντι στην Ζλιν.
Στο γήπεδο ήταν ένα καθαρόαιμο, μα είχε και πολλά κουσούρια. Δεν ήξερε να κατανείμει σωστά τις δυνάμεις του, του ήταν αδύνατον να βγάλει 90 λεπτά κι ας ήταν μόλις 21 ετών. Τακτικά ήταν μηδέν, ειδικά στο αμυντικό κομμάτι. Ήταν πολύ αδύνατος, το μυϊκό του σύστημα ήταν σε εφηβικό επίπεδο. Ήταν όμως άνεμος. Μακράν του δεύτερου, ο πιο γρήγορος παίκτης σε όλο το τσέχικο πρωτάθλημα.
Η Σλάβια Πράγας είχε δει όλα αυτά που ήθελε να δει. Τον Ιανουάριο επένδυσε 1,2 εκατομμύρια ευρώ σε έναν τύπο με τον σωματότυπο του Σαντιό Μανέ και την ταχύτητα του Γιουσέιν Μπολτ. Σε ένα ευγενικό, συνεσταλμένο και ταπεινό παιδί, που μάθαινε κάθε μέρα σαν σφουγγάρι και ο οποίος έμοιαζε ευγνώμων για κάθε του αναπνοή στην Τσεχία.
Μόλις είχε πουλήσει στην Μπράιτον τον Σενεγαλέζο Αμπντουλά Σιμά για 7 εκατομμύρια λίρες και το άνοιγμα στην αφρικανική αγορά (σήμερα η Σλάβια Πράγας έχει 6 Αφρικανούς) έμοιαζε με value for money επιλογή.
Ο συμπατριώτης και νέος του συμπαίκτης Πίτερ Ολαγίνκα έγινε ο μεγάλος του αδερφός, αυτός που θα του έδειχνε τα κατατόπια, μα δεν χρειάστηκε καθόλου χρόνο προσαρμογή.
Η πρώτη του παράσταση στο Σουκρού Σαράτσογλου απέναντι στην Φενέρ. Τους διέλυσε. Έπαιξε για πρώτη φορά σέντερ-φορ για να χτυπήσει τα αργά πόδια των Τούρκων και ήταν ο καλύτερος παίκτης του γηπέδου στο 2-3, δίνοντας μία ασίστ και μοιράζοντας άπειρες σακούλες. Στην ρεβάνς (πάλι 3-2) τους έβαλε δύο γκολ.
Δύο γκολ έβαλε και απέναντι στην ΛΑΣΚ Λίντσερ στους 16 του Conference League, στην ρεβάνς της Αυστρίας είχε γκολ και ασίστ.
Γκολ και ασίστ είχε και στον πρώτο προημιτελικό απέναντι στην Φέγενορντ στο 3-3 του Ρότερνταμ, μόνο στον επαναληπτικό έμεινε σιωπηλός, με αποτέλεσμα να έρθει ο αποκλεισμός.
Με 6 γκολ και 3 ασίστ στα πρώτα 6 ευρωπαϊκά παιχνίδια της καριέρας του, ο άγνωστος Νιγηριανός ρούκι μπήκε στην καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης, έγινε γνωστός παντού. Στοτς δύσμοιρους της Σεντ Τζόζεφ’ς από το Γιβραλτάρ έβαλε άλλα δύο. Ο τύπος έχει περισσότερα γκολ (8) από ότι ευρωπαϊκές συμμετοχές (7). Και δεν είναι καν καθαρός φορ!
Ο προπονητής της Σλάβια Πράγας, Γιάν Τριπσόφσκι τον υποβάλλει σε όσα περισσότερα κρύα ντους γίνεται. Όλοι ξέρουν ότι αργά ή γρήγορα ο Γίρα Σορ θα γίνει η πιο ακριβή πώληση στην ιστορία του συλλόγου. Μέχρι να γίνει αυτό φροντίζουν να τον κρατούν προσγειωμένο, να του μάθουν όσο περισσότερο ποδόσφαιρο γίνεται και να τον προφυλάσσουν για να μην τραυματιστεί.
Έμεινε σκόπιμα εκτός στα δύο τελευταία επίσημα παιχνίδια, λόγω κάποιων μυϊκών ενοχλήσεων, ώστε να είναι 100% έτοιμος για τα παιχνίδια με τον Παναθηναϊκό, παρότι τα τελευταία ρεπορτάζ των Τσέχων (ίσως και για να παραπλανήσουν) τον δίνουν αμφίβολο για αύριο: «στο πρωτάθλημα οι ομάδες φοβούνται να ανοιχτούν και να επιτεθούν. Τα ευρωπαϊκά παιχνίδια που οι ομάδες αφήνουν χώρους ταιριάζουν πιο πολύ στο στιλ μου», δήλωσε πρόσφατα.
Αν ένα πράγμα απαγορεύεται να κάνει ο Παναθηναϊκός το βράδυ της Πέμπτης είναι να δώσει έστω και ένα μέτρο στον βραχύσωμο Νιγηριανό. Αν οι αμυντικοί του, τον χάσουν έστω και μία στιγμή από τα μάτια τους είναι βέβαιο ότι δεν πρόκειται να τον πιάσουν ποτέ. Διότι την μια στιγμή τον βλέπεις. Κι ένα δευτερόλεπτο μετά, δεν τον βλέπεις πια…
